Hoeveel ansjovis gaat er op een pizza?
Een paar filets per pizza is genoeg, omdat ansjovis veel zout afgeeft aan de rest van het beleg. Ansjovis op olie of op zout en passende combinaties volgen.
Vier ingrediënten dragen vrijwel elke pizza: bloem, tomaat, kaas en olie. Wat daarvan gekozen wordt en hoe het behandeld wordt, bepaalt meer dan menig recept doet vermoeden.
Bloem krijgt zijn eigen behandeling bij het pizzadeeg, en welk beleg bij welke stijl hoort staat beschreven bij de pizzasoorten. Dit onderwerp behandelt de eigenschappen van die vier en van alles wat erbovenop gaat, van het eiwitgehalte van bloem tot het vochtgehalte van kaas, met de feiten uit vakliteratuur naast de praktijk van de thuisbakker.
Een paar filets per pizza is genoeg, omdat ansjovis veel zout afgeeft aan de rest van het beleg. Ansjovis op olie of op zout en passende combinaties volgen.
Een dunne laag saus is genoeg, zodat het deeg net bedekt is en de rand vrij blijft. Daarnaast gaat het over de hoeveelheid per formaat en het uitstrijken.
Passata is gezeefde, gladde tomatenpuree, terwijl polpa uit fijngehakt vruchtvlees met meer structuur bestaat. Gepelde tomaten en zelf pureren volgen.
Een pizza wordt waterig door natte mozzarella, te veel of te dunne saus, onbehandelde groente of een te koele oven. Per oorzaak staat de oplossing erbij.
Gedroogde oregano smaakt op pizza sterker dan verse, omdat drogen de aroma's concentreert. Dosering, het moment van strooien en merkverschillen volgen.
Mascarpone werkt als romige basis in plaats van tomatensaus, mits de laag dun blijft omdat de kaas in de hitte vloeit. Passende combinaties staan erbij.
Oregano vormt de basis, terwijl basilicum pas na het bakken op de pizza gaat. Knoflook en chili in kleine hoeveelheid en gedroogd tegenover vers volgen.
Gehakt en rauwe worst zoals salsiccia worden eerst gebakken, zodat ze gaar zijn en hun vet niet in de pizza trekt. Ook vet opvangen en de hoeveelheid volgen.
Kip gaat voorgegaard op pizza, omdat rauw vlees in de korte baktijd niet zeker gaar wordt. Filet of dij, marineren en de hoeveelheid per pizza volgen.
Groente met veel vocht, zoals courgette en aubergine, gaat beter eerst kort onder de grill of in de pan. Ook de juiste snijdikte per soort wordt besproken.
Burrata is een buidel van mozzarella gevuld met stracciatella en bakt daarom niet mee. Ook het beste moment om burrata op de pizza te leggen komt aan bod.
Mozzarella is een verse Italiaanse kaas waarvan de wrongel in heet water wordt gekneed en gerekt. Koe of buffel, de soorten en de beschermde namen volgen.
Mozzarella blijft het langst goed in zijn eigen vocht, in een afgesloten bakje achter in een koelkast van hooguit 4 °C. Geopend gaat hij nog 1 tot 2 dagen mee.
Mozzarella di bufala komt van buffelmelk en is witter, vetter en natter dan fior di latte van koemelk. Ook smaak, vochtverlies en gedrag in de oven lopen uiteen.
Mozzarella past in een gevarieerd eetpatroon, met per 100 gram 17 tot 19 gram eiwit en minder vet en zout dan harde kaas. Op een pizza loopt de portie wel flink op.
Pruimtomaten zijn het best voor de saus en cherrytomaten voor het beleg, vleestomaten vallen op pizza tegen. Ronde tomaten, speciale rassen en het seizoen volgen.
Voor pizzasaus zijn hele gepelde tomaten uit blik de meest gebruikte vorm, omdat ze van grof tot glad te verwerken zijn. Ook zout, citroenzuur en etiket tellen mee.
Naast mozzarella passen parmezaan, pecorino, gorgonzola en smeltkazen als provola en fontina op pizza. Ook de verhouding en de volgorde van opbrengen komen aan bod.